Η Μακροχρόνια Φροντίδα ως Προτεραιότητα Πολιτικής στην Κύπρο
Η Κύπρος οφείλει να αντιμετωπίζει τη φροντίδα ως πρωτεύον ζήτημα πολιτικής.
Η μακροχρόνια φροντίδα δεν είναι ένα μελλοντικό ζήτημα. Είναι ήδη μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την Κύπρο. Αφορά την αξιοπρέπεια, την αυτονομία, την ισότητα και το είδος της κοινωνίας που θέλουμε να οικοδομήσουμε.
Αυτό σημαίνει σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο για όλες τις μορφές φροντίδας, ενίσχυση και αναγνώριση του ανθρώπινου δυναμικού, ουσιαστική στήριξη των άτυπων φροντιστών, καλύτερα δεδομένα για τις ανάγκες και τα αποτελέσματα της φροντίδας, καθώς και περισσότερες επιλογές κατ’ οίκον και κοινοτικής φροντίδας, ιδιαίτερα εκτός των αστικών κέντρων.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα, όπως η αύξηση των επιδοτήσεων για στέγες ηλικιωμένων, νομοθετικές πρωτοβουλίες για την ανακουφιστική φροντίδα, την αποθεραπεία και αποκατάσταση, την κοινοτική νοσηλευτική, καθώς και η ανάπτυξη κοινωνικών υπηρεσιών στην κοινότητα. Ωστόσο, οι παρεμβάσεις αυτές χρειάζεται να συνδεθούν σε ένα πραγματικά ενιαίο, επαρκώς χρηματοδοτημένο και βασισμένο στις ανάγκες σύστημα μακροχρόνιας φροντίδας.
Η πρόσφατη έκθεση του European Observatory on Health Systems and Policies, The Care Dividend: Why and How Countries Should Invest in Long-Term Care, θέτει το ζήτημα με σαφήνεια: η επένδυση σε ποιοτική, καθολικά προσβάσιμη μακροχρόνια φροντίδα δεν είναι απλώς κοινωνική υποχρέωση. Είναι επένδυση που ωφελεί τα νοικοκυριά, τα συστήματα υγείας, την οικονομία και την κοινωνία συνολικά. https://lnkd.in/eJSb_ZWN
Για την Κύπρο, το μήνυμα αυτό είναι ιδιαίτερα επίκαιρο. Η χώρα μας δεν έχει ακόμη αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο και επαρκώς συντονισμένο σύστημα μακροχρόνιας φροντίδας. Οι υπηρεσίες παραμένουν κατακερματισμένες, με σημαντικές ανισότητες στην πρόσβαση, περιορισμένη ανάπτυξη κοινοτικών υπηρεσιών, αυξημένη εξάρτηση από την οικογένεια και ουσιαστική συμμετοχή μεταναστριών και μεταναστών οικιακών εργαζομένων στη φροντίδα, συχνά χωρίς επαρκή θεσμική εποπτεία και στήριξη.
Τα στοιχεία αναδεικνύουν το μέγεθος της πρόκλησης. Η δημόσια δαπάνη για τη μακροχρόνια φροντίδα στην Κύπρο παραμένει περίπου στο 0,2% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με 1,7% κατά μέσο όρο στην ΕΕ-27. Παράλληλα, η Κύπρος διαθέτει περίπου 0,8 εργαζόμενους μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100 άτομα ηλικίας 65+, σε σύγκριση με 3,3 στην ΕΕ-27.
Πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκονται άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας που χρειάζονται αξιοπρεπή φροντίδα, οικογένειες που σηκώνουν μεγάλο μέρος της ευθύνης, άτυποι φροντιστές που συχνά παραμένουν αόρατοι, και επαγγελματίες που εργάζονται σε έναν τομέα με σοβαρές ελλείψεις και περιορισμένη αναγνώριση.
